Bakteryjna kanciasta plamistość ogórka - na liściach widoczne są jasne, żółtawe plamy, które po wyschnięciu wykruszają się. Silne porażenie roślin może doprowadzić nawet do deformacji owoców ogórka. Konieczne jest zwalczanie tej groźnej choroby za pomocą dostępnych produktów. Sklep Ogrodniczy Świat Kwiatów – Mączniak prawdziwy ogórka – błyskawiczna dostawa na terenie całej Polski – Warszawa, Gdańsk, Kraków, Szczecin, Łódź, Katowice, Wrocław, Białystok, Poznań, Lublin, Bydgoszcz i inne. Sprzedaż wysyłkowa Mączniak prawdziwy ogórka - wysoka jakość w niskiej cenie. Groch Bajka - siewny, cukrowy, NASIONA ZAPRAWIANE. 3.99 PLN. Groch Sześciotygodniowy - siewny, łuskowy - 500 gram. 17.99 PLN. Groch Boogie - intensywnie zielony, wąsaty. 4.99 PLN. Groch Nefryt - łuskowy, bardzo łatwy w uprawie, smaczny. 3.99 PLN. BIO Groch siewny cukrowy Norli - Certyfikowane nasiona ekologiczne. W wyspecjalizowanych sklepach znajduje się ogromny wybór produktów do pielęgnacji ogórka: Biologicznie aktywny lek „Fitosporin” pomoże zwalczyć ogórki z infekcji bakteryjnych i grzybiczych. W razie potrzeby roztwór spryskuje się na rośliny co 10-14 dni. Płyn Bordeaux to lekarstwo na najbardziej zaawansowane formy chorób. Do końca PROMOCJI1 dzień 16:05:42. − +. Pomidor Saint Pierre to odmiana pomidora typu malinowego, wytwarzająca duże ilości owoców. Cechą charakterystyczną jest tutaj odporność na stresowe warunki nawodnienia oraz temperatury. Czerwone, kuliste owoce są bardzo duże, dlatego też cała roślina wymaga palikowania. 695 views 1 day ago #ogórki #ogórekgruntowy #uprawa. W tym roku kanciasta plamistość dominuje na polach ogórka gruntowego. Dzięki takiemu produktowi jak Rame Zolfo Ferticus 3 uzyskamy zdrowe Bakteryjna kanciasta plamistość. Pseudomonas lachrymans. Choroba występuje na większości gatunków roślin dyniowatych, lecz najpowszechniej na ogórkach. Sprawca choroby może przetrwać do następnego sezonu na resztkach porażonych roślin oraz na nasionach. Chorobie sprzyja wysoka wilgotność. GRAn. W uprawach pod osłonami czystość i higiena oraz zdrowe i wolne od chorób podłoże decydują o zdrowotności roślin oraz wielkości i jakości plonów. Aby sprostać tym wymaganiom, należy przedwegetacyjnie odkażać podłoża, wewnętrzne powierzchnie pomieszczeń oraz urządzenia uprawowe, narzędzia, folię i materiały wielokrotnego użytku, doniczki lub tace wielokomórkowe. Zabieg ten pozwoli wyeliminować chorobotwórcze mikroorganizmy — grzyby, bakterie i wirusy, a także szkodniki, które zasiedlają szklarnie, tunele foliowe i inne pomieszczenia uprawowe. Zapobieganie chorobom ogórków i pomidorów W kwietniu i na początku maja rzadko występują infekcyjne choroby tych warzyw, np. mączniak rzekomy lub bakteryjna kanciasta plamistość ogórka czy zaraza ziemniaka na pomidorach. Często producenci przesadnie obawiający się o swoje uprawy wykonują wczesną wiosną wiele zbędnych i niebezpiecznych dla roślin, a przy tym kosztownych, zabiegów. Najczęściej opryskują w szklarniach ogórki lub pomidory środkami miedziowymi z dodatkiem różnych nawozów dolistnych. Efektem takich zabiegów nierzadko bywają poparzenia liści (fot. 1) lub całych roślin. Ogórki w tym okresie wymagają przede wszystkim dużo ciepła i prawidłowego nawożenia mineralnego, najlepiej wieloskładnikowymi nawozami płynnymi podawanymi doglebowo, oraz profilaktycznego podlewania fungicydem Previcur Energy 840 SL w stężeniu 0,1%, w ilości 100–200 ml na roślinę. Środek ten chroni system korzeniowy ogórków przed chorobami odglebowymi i zabezpiecza je także przed mączniakiem rzekomym. Fot. 1. Objawy fitotoksyczności miedziowych środków ochrony na liściu ogórka Mączniak rzekomy na ogórkach uprawianych pod osłonami i w polu może porazić rośliny nie wcześniej niż w 3. dekadzie czerwca, bakteryjna kanciasta plamistośćrzadko występuje w uprawach pod osłonami, najczęściej atakuje uprawy w polu, i to dopiero pod koniec czerwca. Wcześniej do profilaktycznych zabiegów zabezpieczających uprawy ogórków i pomidorów przed chorobami pochodzenia bakteryjnego można wykorzystywać preparaty miedziowe (np. Miedzian Extra 350 SC) w stężeniu 0,3% lub środek naturalny Grevit 200 SL — w stężeniu 0,1%. Środkami miedziowymi należy opryskiwać suche rośliny, preparaty te na roślinach wilgotnych mogą bowiem powodować lekkie poparzenia brzegów liści, zwłaszcza dotyczy to ogórków. Ogrodnikom, którzy przygotowują się do uprawy w cyklu jesiennym, przypominamy o prawidłowym zaprawianiu przedsiewnym nasion ogórków — najważniejszym składnikiem zaprawy jest Apron XL 350 ES (1 ml/kg nasion). Producenci najczęściej zapominają o tej najważniejszej metodzie ochrony ogórków przed chorobami zgorzelowymi, w efekcie wschody mogą być słabe lub rośliny zamierają po wschodach. W uprawach prowadzonych w gruncie tuneli pamiętać należy także o prawidłowym zmianowaniu i nie uprawiać rok po roku roślin tych samych gatunków lub z tej samej rodziny na tych samych stanowiskach, ponieważ zwiększa się w ten sposób ryzyko występowania chorób pochodzenia odglebowego, fuzaryjnego więdnięcia roślin w okresie kwitnienia (fot. 2). Fot. 2. Fuzaryjna zgorzel pomidora Najgroźniejsze choroby sałaty Bardzo poważnym problemem jest ochrona sałaty uprawianej pod osłonami i w polu. Możliwości chemicznej ochrony upraw sałaty są ograniczone, preparatów należy używać tylko w ostateczności i ściśle przestrzegać zaleceń aktualnego „Programu ochrony warzyw” (dawek, terminów, karencji środków). Radzimy przede wszystkim uprawiać odmiany odporne i profilaktycznie stosować środki pochodzenia naturalnego. Na sałacie w uprawie pod osłonami i w polu występują choroby pochodzenia infekcyjnego, których sprawcami są różne patogeny, częste są także zaburzenia fizjologiczne (czyt. też HO 4 i 5/2005). Mączniak rzekomy Powszechnie występuje na sałacie, głównie na kruchej (fot. 3), uprawianej pod osłonami i w polu. Sprawcą tej choroby jest organizm grzybopodobny Bremia lactucae. Pierwsze jej objawy w postaci oliwkowożółtych, niekształtnych plam, które stopniowo ciemnieją, można zaobserwować na górnej stronie liścieni i na pierwszych liściach. Na dolnej stronie blaszek liściowych w obrębie plam pojawia się szarobiały nalot zarodników konidialnych. Porażone liście stopniowo więdną i zasychają. U starszych roślin patogen w pierwszej kolejności poraża liście zewnętrzne, a następnie wewnętrzne. Zimuje w glebie w postaci oospor (zarodników przetrwalnikowych), które wiosną kiełkują i dokonują pierwszych infekcji. Rozwijająca się grzybnia wytwarza ssawki (haustoria), które wnikają do wnętrza komórek rośliny. Ze szparek oddechowych liści wyrastają trzonki konidialne B. lactucae, na nich tworzą się zarodniki konidialne, które przenoszone przez wiatr przyczyniają się do rozprzestrzeniania się choroby w uprawie w czasie wegetacji. Najlepsze warunki do rozwoju sprawcy choroby panują podczas pochmurnej pogody przy dużej wilgotności powietrza (100%), kiedy temperatura waha się od 5°C do 10°C w nocy i od 13°C do 21°C w dzień. Choroba nie rozwija się podczas słonecznej pogody i gdy nocą temperatura nie spada poniżej 15°C. Fot. 3. Mączniak rzekomy na sałacie kruchej Zapobieganie i zwalczanie Niszczenie resztek roślin i chemiczne lub termiczne odkażanie gleby przed założeniem uprawy. Uprawa odmian sałaty odpornej na mączniaka rzekomego. W trakcie wegetacji częste wietrzenie tuneli foliowych i szklarni. Usuwanie chorych roślin. Profilaktyczne opryskiwanie roślin środkiem Euparen Multi 50 WG (0,2%) przeciwko szarej pleśni może zabezpieczyć sałatę także przez mączniakiem rzekomym, należy pamiętać o 21-dniowej karencji. Skutecznym środkiem zapobiegawczym jest Grevit 200 SL (0,1%), który nie ma karencji. Mączniak prawdziwy Na sałacie masłowej pojawia się rzadko, natomiast dość powszechnie — na sałacie kruchej. Może występować równocześnie z mączniakiem rzekomym. Jego sprawcą jest grzyb Erysiphe cichoracearum. Początkowo na górnej stronie starszych liści pojawia się biały, mączysty nalot zarodników konidialnych. Stopniowo obszary z białym nalotem się powiększają. Nalot może całkowicie pokryć powierzchnię liści, a czasami wystąpić na ich dolnej stronie. Zainfekowane liście mają tendencję do zwijania się. Na dalszym etapie liście żółkną, brązowieją i zasychają. Główki sałaty porażone przez mączniaka prawdziwego pozostają małe. Grzyb ten zimuje na resztkach roślinnych oraz na chwastach różnych gatunków, a jego zarodniki — konidia — przenoszone są z wiatrem. Optymalna temperatura dla rozwoju choroby na sałacie wynosi 18–25°C (maksymalna do 30°C), porażeniu sprzyja wysoka wilgotność powietrza — 85% lub większa, oraz niska intensywność światła. Od infekcji do wytworzenia zarodników konidialnych upływa około 4–10 dni. Zapobieganie i zwalczanie Uprawa odmian odpornych na mączniaka prawdziwego sałaty. We wczesnej fazie rozwoju dopuszczalne jest użycie środków zwalczających tę chorobę — wysoką efektywność wykazuje środek naturalny Grevit 200 SL w stężeniu 0,1% stosowany profilaktycznie i interwencyjnie. Zgnilizna twardzikowa Jest to choroba występująca prawie na wszystkich warzywach w okresie wegetacji i w czasie przechowywania. Jej sprawcą jest grzyb Sclerotinia sclerotiorum. Pierwsze objawy zgnilizny twardzikowej pojawiają się na szyjce korzeniowej sałaty. Mają postać białego, watowanego nalotu, który szybko się rozprzestrzenia pokrywając powierzchnię u nasady dolnych liści. Liście te więdną, kładą się na ziemi i gniją. W obrębie nalotu pojawiają się czarne, nieregularnego kształtu i różnej wielkości przetrwalnikowetwory zwartej grzybni (sklerocja), które mogą zimować w glebie. Na sklerocjach w temperaturze 15–20°C wytwarzają się tzw. apotecja (owocniki) z workami wypełnionymi zarodnikami workowymi. Grzyb rozprzestrzenia się w czasie wegetacji najczęściej za pomocą sklerocjów i fragmentów grzybni, rzadziej za pomocą zarodników workowych. Duża wilgotność powietrza oraz uszkodzenia roślin sprzyjają rozwojowi choroby. Bardzo często źródłem infekcji są również nasiona. Zapobieganie i zwalczanie Chemiczne i termiczne odkażanie ziemi. Wysiewanie nasion zaprawionych. Usuwanie z plantacji chorych roślin (należy dokładnie zbierać i palić resztki). Niedopuszczanie do osiadania pary wodnej na roślinach, wietrzenie szklarni i tuneli, w miarę potrzeby dogrzewanie ich nocą. Ustawianie rozsady rosnącej w doniczkach na zagonach, bez zagłębiania ich całkowicie w podłożu. Podlewanie siewek lub rozsady po pikowaniu (ewentualnie opryskiwanie) środkami zalecanymi w „Programie ochrony warzyw” (Grevit 200 SL przemiennie z fungicydami zalecanymi do zwalczania mączniaka rzekomego — np. Euparen Multi 50 WG). Szara pleśń Występuje na sałacie przez cały okres wegetacji, szczególnie groźna jest w fazie siewek. Choroba atakuje wiele gatunków warzyw, zwłaszcza w uprawach pod osłonami oraz w czasie przechowywania. Jej sprawcą jest grzyb Botrytis cinerea. Pierwsze objawy na siewkach pojawiają się na części podliścieniowej w postaci brunatnych, gnilnych plam. Siewki przewracają się i zamierają, pokrywając się szarym, pylistym nalotem zarodników konidialnych. U młodych roślin jako pierwsza gnije szyjka korzeniowa, następnie liście leżące na ziemi, które także pokrywają się szarym, charakterystycznym nalotem. Na roślinach zawiązujących już główki B. cinerea poraża liście zewnętrzne. U ich nasady pojawiają się miękkie plamy gnilne pokrywające się nalotem zarodników. Z czasem na powierzchni gnijącej tkanki widać czerniejące skupiska mikrosklerocjów będących jednocześnie jego formą przetrwalnikową. Grzyb do rozwoju i infekcji wymaga wysokiej wilgotności powietrza i silnie zwilżonych liści. Rozwija się zarówno na świetle, jak i w ciemności, ale konidia wytwarza jedynie na świetle. Do infekcji może dojść w szerokim zakresie temperatury — od 0°C do 30°C. Optymalna temperatura wzrostu grzybni i powstawania zarodników konidialnych zawiera się w przedziale od 20°C do 23°C. Zarodniki te oraz fragmenty grzybni są przyczyną rozprzestrzeniania się choroby w czasie wegetacji roślin. Botrytis cinerea zimuje w postaci mikrosklerocjów oraz zarodników konidialnych. Zapobieganie i zwalczanie Należy postępować podobnie, jak w przypadku zwalczania zgnilizny twardzikowej sałaty. Bakteryjne gnicie sałaty Bakteriozy często atakują sałatę, a także cykorię liściową i kapustę. Ich sprawcami są bakterie Pseudomonas cichorii, P. marginalis, Xanthomonas campestris pv. vitians oraz Erwinia carotovora subsp. carotovora. Prawdopodobnie bakterie są przenoszone wraz z wodą, przez owady oraz z zainfekowaną rozsadą. Patogeny te wnikają do rośliny przez aparaty szparkowe i uszkodzenia mechaniczne. Do infekcji dochodzi, kiedy temperatura powietrza wynosi od 5°C do 30°C (optymalna 22–23°C). Bakteriozom sprzyja wysoka wilgotność powietrza i zwilżenie liści. Pierwsze objawy pojawiają się na starszych zewnętrznych liściach, w postaci małych brązowych plamek, z żółtą obwódką. Plamki te powiększają się dość szybko i przyjmują kształty kanciaste, ograniczone jedynie nerwami liści. Zaatakowana tkanka przebarwia się w warunkach wysokiej wilgotności i staje się czarna. Zapobieganie i zwalczanie Przestrzeganie prawidłowego zmianowania, niedopuszczanie do zaskorupiania się i zalewania gleby lub podłoża w szklarniach. Umiarkowane podlewanie sałaty, unikanie deszczowania. Przez prawidłowe nawożenie ogranicza się występowanie chorób bakteryjnych. W przypadku pojawienia się pierwszych objawów zaleca się użycie zarejestrowanych do zwalczania bakterioz w uprawach sałaty środków Grevit 200 SL i Biosept 33 SL (oba w stężeniu 0,1%). Choroby rzodkiewki Rzodkiewka jest rośliną o krótkim okresie wegetacji i traktuje się ją najczęściej jako uprawę przed- lub poplonową, w wielu gospodarstwach, niestety, pomija się aspekt zmianowania uprawiając rzodkiewkę w monokulturze, nawet dwa razy w roku na tym samym miejscu. Wykorzystuje się najczęściej nowoczesne odmiany pochodzenia zagranicznego, które według naszych obserwacji, wykazują dużą podatność na niektóre choroby, zwłaszcza mączniaka rzekomego. Czernienie korzeni rzodkiewki Jest to choroba odglebowa i nie przenosi się przez nasiona. Występuje zwykle na glebach silnie wilgotnych, na których zarodniki (pływki) tego grzyba — Aphanomyces scabies — mają duże zdolności infekcyjne. Zarodniki przetrwalnikowe mogą przeżywać w glebie dłużej niż rok. Optymalną temperaturą sprzyjającą infekcji i rozwojowi choroby jest 20–27°C. Patogen może atakować rośliny w każdym stadium ich rozwoju. Początkowo na zgrubieniach korzeniowych porażonych roślin występują niebieskawoszare lub czarne przebarwienia skórki, które następnie rozprzestrzeniają się na obwodzie całego zgrubienia powodując jego przewężenie. Silnie porażone korzenie rzodkiewki lub rzodkwi pękają poprzecznie, dając w ten sposób możliwość infekcji innym patogenom (jest to najczęściej mokra zgnilizna bakteryjna). Najwrażliwsze na czernienie są odmiany rzodkiewki lub rzodkwi o wydłużonym, białym korzeniu typu „sopel lodu”. Zapobieganie i zwalczanie Właściwe zmianowanie — nie należy uprawiać warzyw kapustnych na tym samym polu lub w tym samym tunelu przez 3 lub 4 lata. Odkażanie zainfekowanej gleby co 2 lata chemicznie (Basamid 97 GR — 50 g/m2) lub termicznie. Wysiewanie zdrowych nasion, zaprawionych przedsiewnie fungicydami. W składzie zaprawy powinien znajdować się Apron XL 350 ES. Uprawa odmian odpornych, sprawdzonych w polskich warunkach. Parch zwykły Jest powszechną chorobą wielu gatunków uprawnych i dziko rosnących. Wobec braku żywiciela patogen może się rozwijać w glebie saprofitycznie. Zakażona gleba jest głównym źródłem choroby, może nim być również obornik. Sprawca choroby — bakteria Streptomyces scabies — występuje zwykle na glebach alkalicznych, o dużej zawartości wapnia. Z tego powodu choroba zwykle pojawia się w większym nasileniu w uprawach na glebach świeżo wapnowanych, sprzyja jej również długotrwała susza i niedostateczne nawożenie mineralne oraz wysoka temperatura (25–28°C). Pierwsze objawy można zauważyć już w okresie tworzenia się zgrubienia korzeniowego. Przybierają postać małych, białych plamek średnicy około 1 mm. Zainfekowane miejsce ulega stopniowo nekrozie i powstają zagłębienia o kształcie krateru z jaśniejszą obwódką. Wnętrze zagłębienia pokrywa się czasem ciemnym nalotem. Chorobie towarzyszą zwykle inne patogeny bakteryjne lub grzybowe. Zapobieganie i zwalczanie Unikanie uprawy rzodkiewki i rzodkwi oraz innych roślin żywicielskich w kolejnych latach na tym samym stanowisku (zwłaszcza po ziemniakach czy burakach, na których wykryto występowanie parcha). Dobrym przedplonem pod rzodkiewkę są ogórki lub fasola. Zaniechanie uprawy rzodkiewki lub rzodkwi na glebach alkalicznych albo bezpośrednio po wapnowaniu, unikanie gleb zlewnych o małej pojemności wodnej oraz ubogich w substancję organiczną (próchnicę). Stosowanie nawozów fizjologicznie kwaśnych. Niedopuszczanie do długotrwałego deficytu wody w glebie. Odkażanie chemiczne Basamidem 97 GR (50 g/m2) zainfekowanej gleby. Mączniak rzekomy rzodkiewki W związku z całoroczną uprawą rzodkiewki pod osłonami obserwujemy na wielu nowych odmianach występowanie tej choroby w dużym nasileniu, głównie w okresie wczesnowiosennym oraz letnio-jesiennym. Sprawcą choroby jest grzybopodobny organizm Peronospora parasitica, patotyp występujący tylko na rzodkiewce. Patogen ten zimuje w resztkach roślinnych w glebie w postaci oospor. Chorobie sprzyja wysoka wilgotność powietrza i niska temperatura nocą (poniżej 15°C). Objawy mogą być widoczne na liścieniach i liściach w postaci ciemnoszarych nieregularnych oraz czerniejących plam pokrytych białym, puszystym nalotem zarodnikujacej grzybni (fot. 4) występujących na górnej części zgrubienia korzeniowego. Fot. 4. Mączniak rzekomy na rzodkiewce Zapobieganie Przedsiewne zaprawianie nasion rzodkiewki zaprawą Apron XL 350 ES zabezpiecza rośliny przed mączniakiem rzekomym. Interwencyjne stosowanie wszelkich środków chemicznych w okresie wegetacji jest zabronione. Bakteryjna kanciasta plamistość należy do najgroźniejszych chorób w uprawie polowej ogórka. W celu wczesnego wykrycia tej choroby już od połowy czerwca warto kontrolować plantacje. Sprawcą bakteryjnej plamistości ogórka jest Pseudomonas syringae pv. lachrymans. Bakteria ta zimuje zarówno w nasionach, jak i na resztkach porażonych części roślin w podłożu. W okresie wegetacji rozprzestrzenia się przez deszcz, wiatr oraz podczas prowadzonych prac pielęgnacyjnych i zbioru owoców. P. syringae może być również przenoszona przez owady zapylające. Rozwojowi tej choroby w uprawie polowej ogórka, sprzyja utrzymująca się wilgotność powietrza i wysoka temperatura. Aktywność Pseudomonas syringae zwiększa się po obfitym deszczu lub w przypadku nadmiernego deszczowania plantacji. Do infekcji dochodzi także w wyniku przenawożenia azotem, co zwiększa podatność roślin na tę chorobę. Pierwsze objawy choroby można zaobserwować już w fazie liścieni i 2-3 liści właściwych. Na zainfekowanych liściach widoczne są niewielkie, jasnozielone plamy. Podczas wysokiej wilgotności powietrza, od dolnej strony liścia pojawia się charakterystyczny biały wyciek śluzu bakteryjnego. Przy silnym porażeniu blaszka liściowa (w miejscu plam) zamiera, a następnie wykrusza się tworząc dziury. Podobne symptomy mogą wystąpić na porażonych ogonkach liściowych, pędach czy owocach. Wcześnie zainfekowane rośliny zamierają nie wydając owoców. Natomiast porażenie w późniejszej fazie wpływa na znaczne ograniczenie plonu oraz pogorszenie jago jakości. Takie owoce nie nadają się do przetwórstwa. Objawy bakteryjnej kanciastej plamistości ogórka mogą utrzymywać się w ciągu całego okresu wegetacji roślin. Dlatego z plantacji trzeba systematycznie usuwać rośliny z objawami porażenia przez bakterię Pseudomonas syringae. Ponadto należy przestrzegać co najmniej 4 letniej przerwy w uprawie ogórka, bądź innych roślin z rodziny dyniowatych na tym samym stanowisku. W chemicznej ochronie można zastosować preparaty miedziowe, np. Champion 50 WP (2,5-3 kg/ha), Funguran A PLUS 50 WP ( 2,25 kg/ha) lub Miedzian 50 WP (dawka 2,5 kg/ha). Aby ustrzec się przed bakteryjną kanciastą plamistością ogórka warto do uprawy wprowadzić odmiany tolerancyjne. Dodatkowo jako przedplon można sadzić gorczycę, która ogranicza występowanie tej choroby. Numer 06/2003Z MOICH OBSERWACJI - OCHRONA OGÓRKA LATEMAutor: prof. dr hab. Józef RobakOgórki są roślinami ciepłolubnymi, nie znoszą nadmiaru wilgoci w glebie, intensywnych opadów ani trwającego wiele dni ochłodzenia — zwłaszcza w początkowej fazie kiełkowania nasion i wzrostu siewek. Obniżenie temperatury poniżej 12°C i nadmiar wilgoci w glebie prowadzą do całkowitego zahamowania wzrostu roślin oraz masowego występowania zgorzeli siewek i ich zamierania. Już w drugiej połowie czerwca istnieje niebezpieczeństwo pojawienia się najgroźniejszych chorób na ogórkach w uprawach polowych i pod osłonami. Częsta lustracja Od drugiej połowy czerwca należy uważnie kontrolować plantacje ogórków, co kilka dni, już od momentu rozwijania się pierwszych liści — w celu wczesnego wykrycia bakteryjnej kanciastej plamistości oraz mączniaka rzekomego. Najlepszą porą na zaobserwowanie pierwszych oznak chorób są godziny poranne, przed wyschnięciem rosy. SKRÓCONY PROGRAM OCHRONY OGÓRKA PRZED CHOROBAMI W UPRAWIE POLOWEJ NA ROK 2003 Bakteryjna kanciasta plamistość Ta bakterioza może zaatakować ogórki już w fazie liścieni i wytwarzania się pierwszych liści, stanowi zagrożenie do końca okresu wegetacji roślin. W początkowej fazie rozwoju kanciastej plamistości objawy są bardzo zbliżone do tych, powodowanych przez mączniaka rzekomego, lecz w przypadku bakteriozy na mokrych plamach ograniczonych nerwami po dolnej stronie liści widoczna jest kropla lepkiej, bielejącej cieczy — wyciek śluzu bakteryjnego z chorej tkanki. Po 2, 3 dniach porażone tkanki zasychają i wykruszają, się co powoduje powstawanie dziur w liściach. Zaleca się od momentu pojawienia się pierwszych objawów choroby opryskiwanie roślin środkami miedziowymi, takimi jak: Miedzian 50 WG, Champion 50 WP, Funguran-OH 50 WP, Kocide 101 WP. Należy jednak pamiętać, że środki miedziowe powodują lekkie poparzenia brzegów liści. Do zwalczania bakteriozy zalecamy również wykorzystywanie preparatów zawierających ekstrakty z grejpfruta (w dawce 1,5 L/ha). Mączniak rzekomy Duży postęp w hodowli odpornościowej ogórków, a w tym głównie dotyczącej odporności na mączniaka rzekomego, stwarza możliwość znacznego ograniczenia zużycia chemicznych środków ochrony lub nawet ich wyeliminowania. Nasilenie infekcji przez mączniaka rzekomego zależy najbardziej od przebiegu pogody oraz liczebności źródeł choroby. Jak wspomniałem, objawy mączniaka rzekomego i kanciastej plamistości bakteryjnej w początkowej fazie rozwoju choroby są prawie identyczne i trudne do zauważenia na dużej plantacji. W przypadku obydwu tych chorób początkowo na górnej stronie liści pojawiają się jasnooliwkowe, ograniczone nerwami plamy. Przy porażeniu przez mączniaka rzekomego na dolnej stronie liści, w miejscu mokrych plam, widoczny jest obfity szarofioletowy nalot zarodników konidialnych. Plamy te szybko żółkną, z czasem brązowieją, a liście zamierają. Choroba rozwija się błyskawicznie, powodując natychmiastowe zamieranie roślin. Od wielu lat informuję producentów o pierwszym zagrożeniu upraw ogórków mączniakiem rzekomym — komunikaty nadawane są w Pierwszym Programie Polskiego Radia w porannych audycjach rolniczych. W tym roku w południowej i centralnej części kraju pierwszych ataków tej choroby należy się spodziewać pod koniec trzeciej dekady czerwca. Zagrożone będą głównie standardowe odmiany ogórków, bez odporności na tę chorobę (np. 'Śremski', 'Mieszko' czy 'Polan'). U odmian o wysokim poziomie odporności, jak: 'Aladyn' F1, 'Atlas' F1, 'Cezar' F1, 'Parys' F1 czy 'Edyp' F1 pierwsze objawy mogą wystąpić nawet o 20 dni później, około połowy lub w końcu lipca. Do pierwszych zabiegów profilaktycznych zaleca się użycie fungicydów kontaktowych, takich jak: Bravo 50 SC, Penncozeb 80 WP, Gwarant 500 SC. Z chwilą pojawienia się pierwszych objawów tej choroby (lub zgodnie z sygnalizacją), należy przystąpić do opryskiwania roślin środkami grzybobójczymi o działaniu interwencyjnym, na przykład: Acrobatem MZ 69 WP, mieszaniną Curzate M 72,5 WP z Bravo 500 SC, Tattoo C 750 SC. Z naszych najnowszych zaleceń wycofaliśmy z ochrony ogórków przed mączniakiem rzekomym Amistar 250 SC — ze względu na to, że jego używanie może prowadzić do powstawania odpornych form tego grzyba.

kanciasta plamistość ogórka zdjęcia